تاثیر بازگشت نفت ایران به بازارهای بین‌المللی

نوشته شده توسط حمید گلشریفی on . Posted in مقالات

هر  چند مذاکرات هفته گذشته ژنو بین ایران و کشورهای ۵+۱ نتایج ملموسی در مورد حل سریع اختلافات دو طرف بر سر برنامه هسته ای در بر نداشت. اما از آن هنگام بحث در مورد تاثیرات اقتصادی توافق احتمالی ایران با غرب از نظر فعالان اقتصادی بازار های بین‌المللی دور نمانده است.

در بین این بررسی ها، تاثیر بازگشت نفت ایران بر بازار و قیمت طلای سیاه مورد توجه معامله گران اقتصادی بازار نفت قرار گرفته است.

کاهش صادرات نفت ایران در کنار افت تولید نفت لیبی به دنبال تغییر رژیم آن کشور و غیبت طولانی عراق از بازار صادرات نفت تا زمان اشغال آن کشور، فرصتی برای دیگر کشورهای عضو اوپک برای افزایش تولید نفت فراهم کرد و در آمریکا نیز سرمایه‌گذاری برای تولید نفت از شیل به دلیل افزایش بهای نفت توجیه اقتصادی یافت.

به گفته معامله گران بازار نفت یکی از تاثیرات مستقیم بازگشت نفت ایران به بازار بین‌المللی بر قیمت آن خواهد بود که شماری از تحلیل گران پیش‌بینی می‌کنند که در چنین حالتی قیمت نفت به پایین تر از یک صد دلار در هر بشکه خواهد رسید.

اثر دیگر این بازگشت می‌تواند اتخاذ تدابیر جدید کشورهای تولید کننده نفت در برابر آمریکا و کانادا در تولید نفت از شیل خواهد بود که از آن به عنوان انقلاب در این عرصه یاد می شود. یکی از بحث هایی که در مورد ایران مطرح است، توانایی آن کشور در بازگرداندن سریع تولید نفت به میزان قبل از تحریم ها است.

شماری از کارشناسان فنی در این امر که ایران بتواند در مدت کوتاهی تولید نفت خود را به پیش از تحریم ها بازگرداند، تردید دارند. گروهی عراق را مثال می‌زنند که پس از پایان تحریم ها و با وجود سرمایه‌گذاری کلان به تازگی توانسته است، تولید خود را به میزان تولید سال ۱۹۹۰ برساند.

اما تجربه لیبی نیز وجود دارد که ظرف چند ماه از تغییر رژیم توانست سطح تولید خود را به میزان چهار میلیون و یکصد هزار بشکه در روز به حد پیش از تحولات آن کشور بازگرداند. کارشناسان یکی از عوامل مهم در به جریان انداختن مجدد تولید نفت از چاه ها را به چگونگی توقف تولید در آن می دانند.

اگر تولید از چاه نفت بر اساس قواعد اصولی متوقف شود به گونه‌ای که تجهیزات سر چاهی در محل خود باقی‌مانده و تولید متوقف شود در چنین حالتی چاه نفت لطمه چندانی نمی‌بیند و به سرعت می‌توان تولید را از آن سر گرفت.

در مورد عراق این امر تحقق نیافت و چاه های نفت در جریان حملات هوایی به حال خود رها شدند که به این ترتیب صدمه های زیادی به جریان تولید نفت عراق وارد شد.

اما ایران در مقابله با تحریم ها از روش اول بهره برده است به ویژه این که تحریم ها به گونه‌ای برنامه‌ریزی شده بود که تهران می‌توانست بر اساس زمانبندی های اعلام شده تولید نفت از چاه ها را تنظیم کند و متناسب با تحریم ها اقدام به بستن چاه ها کند.

بر اساس تحلیل شرکت مشاوره ای منار انرژی دوبی، ایران می‌تواند ظرف یک تا سه ماه ۸۰۰ هزار بشکه نفت را به صادرات فعلی خود بیفزاید.

البته شرکت حفاری ایران در دوره تحریم به فعالیت خود در حفر چاه های جدید نفت با اولویت چاه های مشترک با همسایگان ادامه داده است و به گفته مقامات وزارت نفت با تحول در روابط ایران با کشورهای غربی این فعالیت افزایش خواهد یافت. وزیر نفت و معاون بین الملل این وزارتخانه بارها از تغییر قراردادها با هدف جذب شرکت های بین‌المللی برای سرمایه‌گذاری در صنعت نفت ایران سخن گفته اند.

بیژن نامدار زنگنه وزیر نفت ایران پیش از این گفته بود که به دنبال آن است که ظرفیت تولید نفت را به صورت پایدار به چهار میلیون بشکه در روز برساند و بعد باید به ظرفیت تولید چهار میلیون و پانصد هزار بشکه رساند.

وی معتقد است که افزایش ظرفیت تولید نفت ایران به افزایش قدرت چانه‌زنی در مجامع بین‌المللی و اوپک منجر خواهد شد. اما واقعیت آن است که قدرت چانه زنی ایران در مجامع بین‌المللی تنها از طریق افزایش ظرفیت نفت تحقق نخواهد یافت بلکه دیپلماسی و تعامل سازنده در پرونده های مورد اختلاف جایگاه ایران را نه تنها در بازار انرژی بلکه در جامعه جهانی تقویت خواهد کرد.

نیمه ماه اکتبر در ژنو شاهد نمونه‌ای از تعامل سازنده ایران با کشورهای ۵+۱ در مورد پرونده هسته ای بودیم که با وجود اختلاف عمیق بر سر مسایل بنیادین، برای نخستین بار لحن متفاوت را از طرفین شاهد بودیم.

بنابراین بازگشت نفت ایران به بازار بین‌المللی فرمول جدیدی را به بازیگران این عرصه تحمیل خواهد کرد که کاهش تولید دیگر اعضای اوپک و یا کاهش قیمت جهانی نفت از نتایج مسلم آن خواهد بود.

وجود رمز و راز در فیلم امریکایی که موجب حمله بنغازی شد

نوشته شده توسط حمید گلشریفی on . Posted in مقالات


برخورد مطبوعات انگلیس به رویداد حمله به کنسولگری امریکا در بنغازی و سفارت ایالات متحده امریکا در قاهره که دلیل آن پخش فیلم توهین آمیز علیه پیامبر اسلام بود، گره هایی را از پشت پرده سازندگان این فیلم بر می دارد.

گاردین گزارش خود را در این زمینه از کار تحقیقی گزارشگر خود در لوس انجلس در مورد فیلمی که موجب اعتراض ها در بنغازی و قاهره شد، آغاز کرد.

" روری کارول" در گزارش خود می نویسد گروه حاضر در تهیه فیلم به وی گفته اند که دچار گمراهی شده بودند. چنانچه دوبله عربی این فیلم پس از آنکه پایان یافت، کاملا با دیالوگ زبان انگلیسی ان تفاوت داشت و از نظر گزارشگر، این امر، سئوالاتی را در مورد گروهی که به تأمین مالی این فیلم و هویت کارگردان ان، بر می انگیزد.

وی می نویسد، گزارش های اولیه حکایت از آن داشت که فیلم "برائت مسلمانان" هزینه پنج میلیون دلاری داشته و کارگردان ان یک اسرائیلی امریکایی به نام "سام باسیل" است که روشن شد، این امر  نادرست بوده است.

این روزنامه می افزاید باسیل که گفته شده است یک یهودی امریکایی است که سرمایه خود را از کار در معاملات ملکی بدست آورده، یک شخصیت خیالی است.

گزارشگر این روزنامه در وجود این فیلم به صورت کامل که زمان آن دو ساعت است، ابراز تردید می کند و افزوده  که نتوانسته است به صورت کامل در هالیوود به این فیلم دسترسی پیدا کند.

کارول می نویسد بخش در دسترس این فیلم که مدت ان از ۱۳ دقیقه تجاوز نمی کند، روی یوتیوب پخش شد. وی می  افزاید آنچه که بر روی اینترنت عرضه شد مجموعه ای ازسکانس های ضبط شده غیر متوالی بود که پیامبر اسلام را به شکل توهین آمیزی به تصویر می کشد.

گزارشگر این روزنامه از سیندی گارسیا  که در این فیلم مشارکت کرده است، نقل قول می کند که وی از اینکه در فیلمی درباره پیامبر اسلام که توهین آمیز است، شرکت می کند، آگاهی نداشته است.

گارسیا می گوید، اساس این فیلم بر این استوار بود که جهان از دو هزار سال پیش چگونه بوده است و هیچ ارتباطی به دین نداشت بلکه مصر را از دو هزار سال پیش به تصویر می کشید. گاردین افزود، کارگردان که گفته است اسم وی سام باسیل است، ادعا کرد که ثروت خود را از طریق کار در معاملات ملکی بدست آورده است ولی بعد از ان گفت که وی مصری است.

گاردین در ادامه می نویسد باسیل موهای سفید داشت و به زبان عربی و انگلیسی سخن می گفت و بسیار حریص بود تا جورج را که نقش حضرت پیامبر اسلام را ایفا می کرد، به بدترین شکلی به تصویر بکشد.

اما روزنامه تایمز تأکید می کند که شخصیت باسیل حقیقی است و اسم مستعار یک شخصیت خیالی نیست.

"ریس بلاکی" گزارشگر روزنامه تایمز در لوس انجلس می نویسد کارگردان پنهان شده است اما از فیلم خود پشیمان نیست. بلاکی می گوید سام باسیل که یک یهودی اسرائیلی است، ادعا می کند در معاملات ملکی فعالیت می کند و محل فعالیت وی کالیفرنیا است.

وی می گوید که خود نویسنده و کارگردان فیلمی است که بودجه ان محدود بوده است و موجب اعتراضات زیادی در مصر و لیبی شد.

باسیل به گزارشگر تایمز گفته است هدف وی از ساخت فیلم افشای نفاق در اسلام بوده است. وی به بلاکی گفته  است که اسلام سرطان است. این فیلم سیاسی است. ایالات متحده در افغانستان و عراق خسارت های مالی و تلفات جانی زیادی داشت ولی ما با اندیشه های خود می جنگیم.

بلاکی می گوید: باسیل خود را یهودی اسرائیلی معرفی می کند اما مسئولان اسرائیلی از اینکه هویت وی را تأیید و یا نفی کنند، طفره رفتند. گزارشگر روزنامه تایمز می نویسد گمانه زنی هایی وجود دارد که باسیل نام مستعار شخصی است که به قبطی های مهاجر وابستگی دارد.

گزارشگر تایمز می نویسد باسیل بودجه این فیلم را پنج میلیون دلار برآورد می شود، از یکصد تن از طرفداران یهودی گردآوری کرده است.

اما روزنامه ایندپندنت در صفحه دیدگاه خود می نویسد: اوباما نسبت به حمله به کنسولگری امریکا در بنغازی باید واکنش محاسبه شده ای داشته باشد.

در این مقاله آمده است که خشمی که در قاهره و بنغازی فوران یافت و به زندگی سفیر امریکا در لیبی پایان داد تنها ابعاد غصب و عدم اعتمادی که جهان اسلام به امریکا دارد را نشان نمی دهد بلکه هم چنین نشان دهنده وجود نیروهای افراطی و بی ثباتی در جهان عرب است که توسط حکومت های دیکتاتوری که سال گذشته سرنگون شدند، مهار می شوند. ایندپندنت می افزاید واکنش کاخ سفید تا کنون دقیقا حساب شده بود.

این روزنامه با اشاره به نزدیکی انتخابات ریاست جمهوری در امریکا و با توجه به اینکه واکنش امریکا ثبات شکننده خاورمیانه را از بین خواهد برد می نویسد واکنش امریکا باید حکیمانه، همراه با خویشتنداری و به دور از احساسات باشد.